«Μεθόδους τύπου CIA εφαρμόζει το ΔΝΤ»

(Του Φώτη Παπούλια από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

Τι μπορεί να συνδέει τη CIA και τις ανακριτικές τεχνικές που χρησιμοποιεί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα;



Το ερώτημα κατ' αρχήν ακούγεται άτοπο και η άμεση απάντηση είναι τίποτα. Λάθος. Στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ», η βραβευμένη καναδή δημοσιογράφος και επίτιμη διδάκτωρ πολιτικού δικαίου στο πανεπιστήμιο King College της Νέας Σκοτίας Ναόμι Κλάιν, αποδεικνύει ότι η «θεραπεία του σοκ» που η CIA εφάρμοζε από τις αρχές της δεκαετίας του '50 βρίσκει άμεση εφαρμογή στις μεθόδους που προτείνει το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα για να φέρουν στον «ίσιο δρόμο» παραστρατημένες οικονομίες.


Σύμφωνα με μελέτες που είχαν δημοσιευθεί τις δεκαετίες του '60 και του '70, ο επικεφαλής των πειραμάτων της CIA τη δεκαετία του '50, δόκτωρ Γιούεν Κάμερον, πίστευε ότι ο μοναδικός τρόπος για να διδάξει στους «ασθενείς» του νέους, υγιείς, τρόπους συμπεριφοράς ήταν να διεισδύσει στο μυαλό τους και να σπάσει τα παλιά παθολογικά νοητικά σχήματα. Αυτή η μαζική απώλεια όλων των αναμνήσεων ήταν η ουσία της θεραπείας για να ωθηθεί ο ασθενής σε νέο στάδιο ανάπτυξης. Οταν με μια σειρά αλλεπάλληλων ηλεκτροσόκ είχε επιτευχθεί η «πλήρης αποδόμηση» της προσωπικότητας του ασθενούς, μπορούσε πλέον να αρχίσει η ψυχική καθοδήγηση.


Το έργο του Γ. Κάμερον ζήλεψε ο οικονομολόγος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, ο «πολύς», μακαρίτης πλέον, Μίλτον Φρίντμαν. Αντί για τα ηλεκτροσόκ συνιστούσε πως, όταν η οικονομία υπόκειται σε στρεβλώσεις, μόνο η πρόκληση οδυνηρών σοκ, το «πικρό φάρμακο» όπως το ονόμαζε, μπορούσε να την επαναφέρει στην υγιή κατάσταση. Εγραφε το 1982: «Οταν ξεσπάει μια κρίση, πρέπει να αναπτύσσουμε πολιτικές έως ότου το πολιτικά αδύνατο καταστεί πολιτικά αναπόφευκτο». Δηλαδή «οι ηγέτες είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι είναι ή ισχυρίζονται ότι είναι αναγκαίο για την αντιμετώπιση της κρίσης, οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι αναστολής της δημοκρατίας». Αν αυτό σας θυμίζει Ελλάδα και τις διαδικασίες υπερψήφισης του μνημονίου ή της βίαιης ανατροπής των εργασιακών και ασφαλιστικών σχέσεων, μείωσης μισθών και συντάξεων, τότε μάλλον σκέφτεστε ανατρεπτικά...


Οι ιθύνοντες του ΔΝΤ υιοθέτησαν τη θεωρία του σοκ επισημαίνοντας, το 1996: «Οι άνθρωποι μπορεί να προβάλλουν αντίσταση σε τμηματικές αλλαγές (π.χ. περικοπή προγραμμάτων υγείας) αλλά, αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές προς κάθε κατεύθυνση, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας». Οπως ακριβώς στα πειράματα του Κάμερον, που οι «ασθενείς» μετά το ηλεκτροσόκ ήταν «χαμένοι». Και, όπως σημείωναν το 2002 τραπεζίτες της Παγκόσμιας Τράπεζας, «μπορεί το σοκ να εξυμνείται ως δημοκρατική διαδικασία, αφού έχουν προηγηθεί εκλογές, ασχέτως αν αγνοείται ύστερα η βούληση του λαού». Οχι, τότε ακόμα δεν είχαν προκύψει «καλλικράτεια διλήμματα» και συνυπολογισμοί ψήφου κατά Γ. Α. Παπανδρέου...


Και αν στα πειράματά του ο Κάμερον χρησιμοποιούσε και ψυχοτρόπα φάρμακα το οικονομικό σοκ βρήκε άξιο συμπαραστάτη του τη διαφθορά. «Η διαφθορά των πάντων, είτε υπάρχει είτε εφευρίσκεται, ευθύνεται για την όποια αποτυχία» υποστηρίζουν στελέχη του ΔΝΤ, μόνο που ξεχνούν ότι χάριν της «διαφθοράς» και του «εξαιρετικά διογκωμένου και ανίκανου δημόσιου τομέα» άνοιγαν οι αγορές για τα σχέδια του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στα ανακριτικά εγχειρίδια της CIA επισημαίνεται πως οι κρατούμενοι πρέπει να απομονώνονται αμέσως και τονίζεται: «Πρέπει συνεχώς να βρίσκονται υπό καθεστώς σύγχυσης, αποπροσανατολισμού και έκπληξης. Χωρίς αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχει σοκ». Το ίδιο ισχύει και για τις κοινωνίες, όταν όμως ο μηχανισμός του δόγματος του σοκ γίνει συλλογικά κατανοητός, είναι δυσκολότερο να αιφνιδιαστούν ολόκληρες κοινότητες, είναι δυσκολότερο να βρεθούν σε μια κατάσταση σύγχυσης, καθώς γίνονται πιο ανθεκτικές στο σοκ. «Η μνήμη, τόσο η ατομική όσο και η συλλογική, είναι ο μεγαλύτερος αποσοβητής των σοκ» υποστηρίζει η Ναόμι Κλάιν και υπενθυμίζει πως όταν ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα έχασαν τις «χώρες-πελάτες» της Λατινικής Αμερικής, τότε στράφηκαν στην Ευρώπη, για να αναζητήσουν χώρες- «λευκές-σελίδες», ώστε να οικοδομηθούν τα κράτη - πρότυπα...

Οι καντίνες του Jonnek

Στο χώρο "Ιανός Artcafe" Σταδίου 24, γίνεται η έκθεση Φωτογραφίας του φίλου Jonnek Jonneksson με θέμα "Καντίνες".

Αύριο Δευτέρα βράδυ, κατά τις 7:30 με 8:00, ας βρεθούμε εκεί.

(Η εικόνα, είναι δημοσίευση στο "Ε" της σημερινής Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας)

Αναμνήσεις και σύμβολα αποτροπής.

Μία γερμανίδα κόρη ή εγγονή, ένας γερμανός απόγονος ή φίλος ή απλώς συμπατριώτης ή ακόμη και ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος με αδιάφορη καταγωγή, σιωπά και συλλογίζεται μπροστά στα μνημεία των γερμανών στρατιωτών καθώς η γη που κάποτε κατέκτησαν, τώρα τους φιλοξενεί και οι άνθρωποι που υπέστησαν τα πάνδεινα απ' αυτούς, κρατάνε μόνο μία ισχυρή ανάμνηση και γνώση γιά το που μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη θηριωδία. 

Ο Κακός Λύκος: Έκθεση Φωτογραφίας "ΚΑΝΤΙΝΕΣ" - Jonnek Jonneksson

Ο Κακός Λύκος: Έκθεση Φωτογραφίας "ΚΑΝΤΙΝΕΣ" - Jonnek Jonneksson: "@ 'Οσοι μπουχτίσατε πλέον από έργα (ε)αυτιστικών καλλιτεχνών που σας κάνουν να θέλετε να κόψετε φλέβες από πλήξη και να ψάχνετε πότε θα βρ..."

Πάμε να φύγουμε ;

So far, so good !

  Κλείνω τα 52 σήμερα και κάνοντας μιά μικρή αναδρομή,  μου ήρθαν στο μυαλό οι συνάδελφοι τότε και φίλοι μου, πριν 22 χρόνια.

Παιδιά, να είμαστε όλοι καλά !

Λαβωμένη γειτονιά, η γειτονιά μου.

Τοπία

Περί ζωής και φωτογραφίας: Ὁ παπαγάλος. (δανεικό από τον Maneowar)

Περί ζωής και φωτογραφίας: Ὁ παπαγάλος: "Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέρα ὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά: «Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰ τὶ κάθομαι ἐδῶ πέρα!» Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖ..."

Η κάρτα που με φρίκαρε

  Θεωρώ πως είναι ένα σημαντικό άρθρο που επισημαίνει τα πράγματα που είναι στο δρόμο και έρχονται.
Σας το προτείνω.
Κάνετε κλικ στον Τίτλο.

Μπουκέτο !

Νοσταλγία και μνήμες....

   Λεωφορείο SKANIA και τρόλεϊ FIAT στην Πανεπιστημίου, σήμερα !!!
Κάποιοι είχαν μιά καλή ιδέα να μας γυρίσουν μερικές δεκαετίες πίσω και να φέρουν στην Πανεπιστημίου δυό μέσα μεταφοράς από αυτά που εμείς οι πάνω-κάτω πενηντάρηδες σήμερα, χρησιμοποιούσαμε κάποτε !
Δύο πολύ καλά ανακατασκευασμένα οχήματα που γιά μένα τουλάχιστον ήταν μεγάλη έκπληξη η ύπαρξη τους διότι οτιδήποτε τεχνολογικό στην Ελλάδα και οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από παρόμοια θέματα είναι σχεδόν ταμπού για τις κρατικές υπηρεσίες και φορείς.
Μήπως πρόκειται γιά ιδιωτική πρωτοβουλία ;
Θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε..
Ο κόσμος πάντως και ιδίως οι μεγαλύτεροι, ήταν ενθουσιαμένοι και ο καθένας είχε να διηγηθεί ένα περιστατικό. Ένας ηλικιωμένος κύριος, βλέποντας τις πινακίδες "Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν" και "Απαγορεύεται το καπνίζειν", μου λέει : Κάποτε, υπήρχε και ταμπέλλα που έλεγε "Απαγορεύεται το πτύειν" !!!

Η Πανεπιστημίου, πεζόδρομος γιά μερικές ώρες.

   Χθές από το πρωί μέχρι το απόγευμα, η Πανεπιστημίου έκλεισε γιά τα αυτοκίνητα και μετατράπηκε σε δρόμο περιπάτου και παιχνιδιού με αφορμή την "Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο".
Ήταν όμορφα και ο κόσμος έζησε έστω και γιά λίγο, μιά εικονική πραγματικότητα όπου, έπινε τον καφέ του σε τραπεζάκια πάνω στο οδόστωμα, ποδηλάτες ανεβοκατέβαιναν τον δρόμο με φόντο το Πανεπιστήμιο και την Εθνική Βιβλιοθήκη, πρόσκοποι έστηναν παιχίδια γιά τα παιδιά.
   Δυστυχώς όμως, τα παραμύθια και τα όνειρα κρατούν πολύ λίγο....
Αύριο, οι πολίτες αυτής της πόλης θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν στην γνωστή τους πραγματικότητα.

Χρόνια Πολλά Σοφία μου !

Νέος και παλαιός Σταθμός ΟΣΕ Καλαμπάκας